صاحب انقلاب

چهل سالگی انقلاب

7112

سلسله نوشتارم در مدرسۀ فکرت

به مناسبت چهل سالگی انقلاب

قسمت هشتم

به قلم دامنه. بهنامخدا. سلام. صاحب (=دارنده) انقلاب هیچ فرد، صنف، دسته و رستهای نبوده و نیست و نباید باشد. صاحب انقلاب، ملت بود؛ از حلبیآباد نشینهای تهیدست گرفته تا گودنشینهای فرودست جامعه. از دانشجویان آگاهییافته گرفته تا روحانیان مبارز و وارسته. از مذهبیهای سیاسی گرفته تا مارکسیستهای چنددسته. از مبارزین زندانکشیده گرفته تا بازاریان از بندِ پول و سود رَسته. از دکتر علی شریعتی معلم انقلاب گرفته تا مرحوم مهدی بازرگان مهندس پیشرفتهی پیشتاخته. از چند مرجع حامی گرفته تا امام خمینی رهبر کبیر و دلیر و خبیر و شایسته.

همه و همه، این انقلاب را راه انداختند و با فریاد، آگاهی، وحدت، استقامت و هدف در برابر استبداد، استعمار و استحمار ایستادند و شاه را مجبور به فرار و امام را مهیّای بازگشت به میهن، و حکومت سلطنتی موروثی را واژگون کردند.

پس؛ به تعبیر رایج فلیسوفانه، علّت مُحدِثه (=موجده) انقلاب، علت مُبقیهی آن نیز هست. یعنی اگر ملت، صاحب انقلاب بود _که بود_ و آن را به انتهاء و ظفر و پیروزی رسانید، _که رساند_ بقای آن هم باید، چنین باشد، در غیر این صورت، آسیب است و انحراف و انحصار و انسداد و کژراهه. (قسمت هفتم: اینجا)

مدرسۀ فکرت

بهمن ۱۳۹۷.
ابراهیم طالبی دارابی (دامنه)